Dzień 24. Duży

Codziennie w pracy wita mnie, ozdobnie na ścianie wypisane hasło

" czekając na duży cud, możesz przeoczyć wiele małych"

Wszystko ma być dziś duże. Duży dom, ogród, samochód, telewizor. Duże oczekiwania sprawiają, że czujemy się mniejsi, gorsi. Wielkość świata konsumpcyjnego przytłacza nas i wcale w tym dużym świecie nie czujemy się szczęśliwi.

Przegapiamy nasze małe, codzienne szczęścia, oczekując eksplozji i fajerwerków godnych hollywoodzkiej produkcji.

A małe jest piękne ;)

Dzien 23. Kubek

No to został mój bzik do tablicy wyzwany. 

Uwielbiam! A najbardziej te ręcznie robione, jedyne w swoim rodzaju, niedoskonałe. Niektóre uszczerbione zębem czasu. Przy robieniu porannej kawy zastanawiam się, który dziś będzie mi towarzyszył. Który pasuje do mojego nastroju i atmosfery dnia.
Z każdej podroży przyjeżdża z nami przynajmniej jeden kolejny. A uwierzcie mi- niełatwo znaleźć takie na prawdę ręcznie robione... Czasami tez ktoś z przyjaciół, wiedzący o moim bziku uszczęśliwi mnie kolejnym kubasem- i z każdego cieszę się jak dziecko.

To te moje najulubieńsze, które stoją na półce nad stołem kuchennym,

 a w szafce tłoczą się codzienno-szaraki, które tez kocham, ale miejsca na ich ekspozycje nie mam

Dzień 22. Chandra

Jak tu pisać o chandrze, jak dzieci od rana radośnie rozćwierkane, za oknem słońce cały dzień świeciło, a wieczorem spadł śnieg- grubymi, puszystymi płatkami.

Kiedyś to bylo moje drugie imię, wiecznie ubrana na  czarno, szarość była już niezwykle krzykliwym kolorem, zagubiona w swoich kompleksach, szukajaca miejsca dla siebie. Chandra skończyła się, jak się znalazł ktoś kto te moje domniemane kompleksy pokochał. Ten ktoś, kto od lat 16 powtarza mi, że jestem najpiękniejsza i najwspanialsza, z każdą moja zmarszczką i fałdką. Taka jak jestem, emocjonalna, wybuchowa, czasem z nosem w książce i głową w chmurach.
Wiadomo, czasem dopadnie mnie tęsknota za czymś. Za własnymi czteroma kątami, z kominkiem i ogródkiem, za młodością " chmurną i durną", ktora przemija i nie wróci, za niezależnością i egoizmem. Ale wystarczy, ze spojrzę na pysie mojej trójeczki i zakochany wzrok męża i wiem, że tu i teraz mam wszystko, czego potrzebuje.

Dzień 21. Miękki

Marzy mi się miękkie, wielkie swetrzycho do opatulania. Takie włochate, przytulaśne.

Kupiłam sobie już nawet trochę moherku, co by takiego miękkiego puchacza zrobić i teraz wzoru szukam.

Co sadzicie o tym ?

Zdjecie ze strony : http://makezine.com/2008/11/24/free_pattern_download_cabled_p/

ten tez ciekawie wygląda :

Zdjęcie ze strony : http://www.garnstudio.com/lang/de/visoppskrift.php?d_nr=0&d_id=391

o i ten fajny, ale chyba bym trochę zredukowała  przód:

zdjęcie ze strony: http://www.ravelry.com/patterns/library/127-25-sweater-with-extra-width-in-the-front

Niezmiennie zachwyca mnie Dune- ale mój moherek jest chyba na to za gruby...

Zdjęcie z Raverly : http://www.ravelry.com/patterns/library/dune-7

podoba Wam się któryś z tych miękkich swetrów? A może znacie jeszcze inne ciekawe wzory na taki jesienny opatulacz?