Dzien 4. list i WDIC

Jak miałam 13 lat napisałam list- sama do siebie za lat 10. Pewnie natchnęłam mnie do tego jakaś lektura. Pamiętam jak z wypiekami na twarzy spisywałam moje wyobrażenia o sobie samej za lat 10. Czy się spełniły? Prawdę mówiąc nie wiem, list oczywiście kiedyś po drodze się zgubił. A jedyne co z niego zapamiętałam to, że chciałam koniecznie mieć fryzurę na tzw. " mokrą włoszkę" i to akurat marzenie na szczęście się nie spełniło ;D

Czy byłabym zadowolona, teraz po 25 latach, spoglądając na siebie oczyma 13 latki ? Nie wiem...Przez ten czas zmieniają się priorytety, mniej ważny jest wygląd, sprawy doczesne. Już nie marze o stajni pełnej koni czystej krwi angielskiej i domu pełnym psów i kotów. Pragmatyzm+ alergie rodzinki wybiły mi zwierzaki z głowy. Ale myślę, ze rozczarowana bym nie była, bo czuje się spełniona w tym co robię, mam szczęśliwą, zdrowa rodzinkę i jestem doceniana w pracy...

Dziś środa- akurat skończyłam książkę z poprzedniego środowego postu i po początkowym zachwycie mam do niej teraz ambiwalentne odczucia. Momentami nudna i ciągnąca się jak flaki z olejem, a momentami porywająca i wzruszająca, jedyna stała w tej pozycji to nieustający czarny humor. Teraz zacznę Krystka Szarego część druga ;) Po pierwszej części nie spodziewam się fajerwerków, pewnie momentami będzie mnie ta książka drażnić, ale i tak chce wiedzieć jak i co ;)

Na szydełku brązowa lima dropsa- zwierzak będzie- kto zgadnie jaki?

Dzien trzeci- Pycha i 12 czapek w jeden rok- podsumowanie

Na początek mały żarcik

Po czym rozpoznac lekarza i pilota na bankiecie?
-Nie trzeba sie wysilać , sami sie pochwalą...

Pycha i Duma to dwie koleżanki, prawie ze bliźniaczki, ale jednak coś je rożni. Jedna i druga podkreśla to co w sobie najbardziej lubimy, nasze osiągnięcia, nasze zalety. Jednak gdy Duma pozwala nam na zachowanie obiektywizmu i krytycyzmu, to Pycha powoduje, że tracimy kontakt z rzeczywistością, zaczynamy czuć  sie lepszymi od innych, nieomylnymi, więc nie musimy juz innych pytać  o pomoc, radę, konsultowac naszych przekonań, diagnoz.  Dobrze być dumnym, ale pyszałkowatosc jest niebezpieczna- nie tylko dla nas, ale i dla otoczenia...


A jak sie pochwalę zrobieniem wszystkich czapek z wyzwania 12 czapek w jeden rok- to będzie duma, czy pycha ? ;)

Jedno z dwóch wyzwan, w których wzięłam udział w tym roku. Szczególnie zadowolona jestem z dwóch czapek a´la Capuccine ( grudzien i sierpien), oraz z mojej niebiesko- bordowej patentowej czapy czerwcowej. Dziekuje za wspaniałą zabawę!

 zaczęło się jesiennie szydełkową, bawełnianą czapką dla mojego synka

 następnie grudniowa czapeczka na chrzest najmłodszej

 w styczniu zadbałam o ciepło moich uszu i powalczyłam szydełkiem tunezyjskim

Luty zaowocował szaraczkiem- zwyklaczkiem

 Marzec ocieplił głowę fana Eintrachtu

 W kwietniu powstal ognisty beret dla ognistej dziewczyny

Maj to bawełniana czapeczka dla słodkiej Olgi








W czerwcu eksperymentowałam z brioche
 lipiec to ażurowy beret ballard slouch hat

 na urlopie w sierpniu bawiłam się w briochowe przeplatanki

na bieganie we wrześniu też potrzebna była czapencja

w październiku zakończyłam zabawę różową Hermioną

Dzień 2- Ranek

Poniedziałek 5:00
ti-dadi-dada... trzy tony alarmu wystarczają abym zerwała się na nogi- nie jeszcze się nie obudziłam, jeszcze na śpiąco, jak robot szykuje się do pracy- mycie, purystyczny makijaż, ubieranie, śniadanie- wszystko zredukowane do minimum i do maximum zmechanizowane, aby o 5:21 zamknąć za sobą drzwi i stawić czoła jesiennej ciemności... zimne powietrze trochę mnie orzeźwia, na tyle żeby w autobusie wyjąc robótkę, lub książkę, którą niestety po 10 minutach jazdy znów muszę schować. Na dworcu niestety już za zimno by cokolwiek trzymać i chowam ręce w kieszeniach, wtulając głowę w kołnierz płaszcza, szalik i czapkę... Jeszcze pół godziny i siedzę przy biurku rozgrzewając ręce o kubek z kawą i przygotowując plan dnia- przyjęcia, wypisy, operacje..... i tak do piątku....

Dla takiego widoku warto wstać o 5 rano...

Sobota gdzieś miedzy 8:00 a 9:00
tuptuptup...cichutkie kroki na wełnianej, kremowej wykładzinie i za chwile małe, ciepłe ciałko wbija pięty w mój kręgosłup- " mamo chce spać z tobą!". O spaniu nie ma już mowy, tulimy się, mała ciągnie mnie za włosy i skacze po brzuchu. Za chwile dołączają kolejne, większe tuptusie i ładują się do łóżka, kłócąc trochę, która strona mamy do kogo należy. Najstarszy ląduje po lewej, średnia po prawej, najmłodsza na mnie. Przez chwile jest spokój, a potem zaczyna się przeciąganie kołdry z lewej na prawo, bo przecież nie może być, żeby jedno miało o centymetr więcej niż drugie. Kończy się to walka gilgotkową i wygonieniem dzieci do robienia śniadania. Śniadanie przygotowujemy razem, są gotowane na miękko
jajka- koniecznie z majonezem, albo jajecznica. Starszak jeszcze skoczył po świeże bułeczki i rogaliki. Po wspólnym śniadanku 15 minut dla mamy- z książką, robótką i kubasem kawy..... szkoda ze weekend to tylko 2/7 tygodnia.....

kogiel mogiel

Dziś będzie pomieszanie z poplątaniem- czyli kogiel mogiel własnie...

Zacznę od nowego wyzwania Maknety- 30 dni blogowania w listopadzie

Pewnie na mój brak czasu takie wyzwanie będzie nie do ogarnięcia, ale co stanie się jak spróbuję? Jeden dzień, jeden temat, kilka słów- na to powinna się chwilka gdzieś znaleźć.

Dzień 1. Smutek

Jesień kojarzy się ze smutkiem przemijaniem, umieraniem. Szarość, mgła, przygnębienie...

Czym jest smutek? Czy w ogóle istnieje coś takiego jak smutek ? Co określa ten stan? Kiedy jesteśmy smutni? Smutek jest odczuciem braku, tęsknoty, rozczarowania. Zabrano nam coś, ktoś nie spełnił naszych oczekiwań, ktoś odszedł jak zwykle zbyt wcześnie. Tłumacząc abstrakcyjny smutek na konkrety zaczynamy sobie z nim radzić. Bo jeśli coś ma imię to możemy to oswoić. Sprawić, że z nieznanego potwora stanie się puszystym przytulakiem. Mglistym, zimnym dniem, kiedy owinięci kocem , pijąc kakao siedzimy na kanapie , ukradkiem wycierając łzę, która gdzieś tam zawieruszyła się w kąciku oka.... I niby jesteśmy smutni, ale jest tak ciepło i przytulnie i jesiennie...

Ok. dość nasmuciłam ;D

 Teraz czapka najnowsza- niestety okazała się za płytka i będę musiała ja ciut poprawić, ale i tak uważam ją za udaną- w kolorystyce niby smutnej bo blue ale za to z wesołym pomponem ;D

Dane techniczne: włóczki to Drops delight i turkusowa discountowa skarpetkówa

Druty: 4- ściągacz i 4,5 góra, zużycie- około 3/4 kłębka każdej, wzór- mój " zgłowowy"

Trzeci składnik mojego dzisiejszego koglu-moglu to strój zielonej wiedzmy na Halloween. Nie wiedziałam, ze na rynku panują wiedzmy czerwone, złote, fioletowe, ale za cholerę nie można dostać stroju zielonej wiedzmy dla trzylatki- przynajmniej w rozsądnej cenie. 

Wiec matka jak zwykle się wzięła i zrobiła.

 2 metry tiulu zielonego, 30 cm x 2 m czarnego tiulu odciętego z dołu mojej halloweenowej spódnicy, kawałek gumki, czarny kapelusz wiedzmy, trochę zielonej , sztucznej- wacianej pajęczyny, kilka plastikowych pająków i dziecko szczęśliwe- słodyczy uzbierało cały plecaczek ;D