kogiel mogiel

Dziś będzie pomieszanie z poplątaniem- czyli kogiel mogiel własnie...

Zacznę od nowego wyzwania Maknety- 30 dni blogowania w listopadzie

Pewnie na mój brak czasu takie wyzwanie będzie nie do ogarnięcia, ale co stanie się jak spróbuję? Jeden dzień, jeden temat, kilka słów- na to powinna się chwilka gdzieś znaleźć.

Dzień 1. Smutek

Jesień kojarzy się ze smutkiem przemijaniem, umieraniem. Szarość, mgła, przygnębienie...

Czym jest smutek? Czy w ogóle istnieje coś takiego jak smutek ? Co określa ten stan? Kiedy jesteśmy smutni? Smutek jest odczuciem braku, tęsknoty, rozczarowania. Zabrano nam coś, ktoś nie spełnił naszych oczekiwań, ktoś odszedł jak zwykle zbyt wcześnie. Tłumacząc abstrakcyjny smutek na konkrety zaczynamy sobie z nim radzić. Bo jeśli coś ma imię to możemy to oswoić. Sprawić, że z nieznanego potwora stanie się puszystym przytulakiem. Mglistym, zimnym dniem, kiedy owinięci kocem , pijąc kakao siedzimy na kanapie , ukradkiem wycierając łzę, która gdzieś tam zawieruszyła się w kąciku oka.... I niby jesteśmy smutni, ale jest tak ciepło i przytulnie i jesiennie...

Ok. dość nasmuciłam ;D

 Teraz czapka najnowsza- niestety okazała się za płytka i będę musiała ja ciut poprawić, ale i tak uważam ją za udaną- w kolorystyce niby smutnej bo blue ale za to z wesołym pomponem ;D

Dane techniczne: włóczki to Drops delight i turkusowa discountowa skarpetkówa

Druty: 4- ściągacz i 4,5 góra, zużycie- około 3/4 kłębka każdej, wzór- mój " zgłowowy"

Trzeci składnik mojego dzisiejszego koglu-moglu to strój zielonej wiedzmy na Halloween. Nie wiedziałam, ze na rynku panują wiedzmy czerwone, złote, fioletowe, ale za cholerę nie można dostać stroju zielonej wiedzmy dla trzylatki- przynajmniej w rozsądnej cenie. 

Wiec matka jak zwykle się wzięła i zrobiła.

 2 metry tiulu zielonego, 30 cm x 2 m czarnego tiulu odciętego z dołu mojej halloweenowej spódnicy, kawałek gumki, czarny kapelusz wiedzmy, trochę zielonej , sztucznej- wacianej pajęczyny, kilka plastikowych pająków i dziecko szczęśliwe- słodyczy uzbierało cały plecaczek ;D

Jesienno-urlopowe WDiC

Jeszcze do konca tego tygodnia ciesze się urlopem. Tym razem nigdzie nie wyjechaliśmy, siedzę w domu i robię " nic" i tego dokładnie chciałam i tego mi było trzeba.

Totalny wypoczynek, jak chcę to sprzątam, jak chcę to gotuje, a najwięcej czytam, dziergam, spaceruję i odsypiam. 

Dopiero co skończyły się targi książki we Frankfurcie. Jak zwykle dotarło to do mnie już po- bo pewnie bym się tam wybrała. Czytając w gazecie reportaż z targów zwróciłam  uwagę na 

"Die viellen Tode unseres Opas Jurek"( Wiele śmierci naszego dziadka Jurka). 

Powieść napisana przez mieszkającego w Niemczech, 34-letniego Opolanina. Napisana po niemiecku i jak na razie nie udało mi się znaleźć tłumaczenia na Polski. Mathias Nawrat jest wielokrotnie nagradzanym , młodym pisarzem. Jego powieść to przegląd najnowszej historii Polski na podstawie przeżyć własnych i najbliższej rodziny. Ironicznie i z dużą dawka czarnego humoru opisane tragiczne przeżycia w wojennej i powojennej Polsce. 

Opisy lat 70-80 to jakby  przejażdżka pociągiem ekspresowym do czasów dzieciństwa - zabawy na trzepaku, kolejki do sklepów, puste polki. Tak absurdalne i surrealne, że mało kto dziś może uwierzyć, że tak było na prawdę.

Na drutach kolejny mały projekcik- czapka, być może znowu Hermiona. Jak na razie ściągacz gotowy i będę się zastanawiać co dalej z tym fantem ;D

W kolejce czytelniczej mało ambitne czytadło- druga część "50 shades of Grey". Tę pozycje zaliczam do romansideł typu Harlequin, tylko nieco grubszej. Nie rozumiem aż takiego powodzenia tej powieści, ale z drugiej strony po przeczytaniu pierwszej części nie mogłam sobie odmówić odmóżdżenia przy drugiej.

finiszowa czapka październikowa

Specjalnie oryginalna nie będę, co prawda wzór  wpadł mi w oko już sporo wcześniej, ale ostatecznie zdecydowałam się zrobić czapkę Hermiony po zobaczeniu cudeniek  w wykonaniu  Moniki z bloga creative paruparo i Oli z bloga Handmade Project- pomysłodawczyni  wyzwania 12 czapek w jeden rok.

W najbliższych dniach postaram się wstawić podsumowanie tej rocznej zabawy.

Włóczka- aldikowa lub lidlowa skarpetkówa (220m/50g, 75% wełna, 25 poliester)

Druty- 2,5 góra i 2,0 ściągacz,

Wzór : Hemione Hearts Ron 

Czapką ta zaliczam tez kolejny punkt wyzwania Maknety- 15 projektów w 2015 - wydziergać coś zainspirowanego filmem

Przygotowania do Halloween w toku. Dzieci już od miesiąca nie mówią o niczym innym i nie potrafię im odmówić tej radości, choć mnie to "święto" ani mrozi ani grzeje.

Jakie jest wasze podejście do tego typu " nowych tradycji"

zapraszam do linkowej sobotniej zabawy u Maknety

Obiad w pół godziny

Jeśli jest coś, czego nie cierpię, to godzinnego stania w kuchni i celebrowania mieszania tylko w jednym kierunku, w jednolitym tempie, niezwykle skomplikowanego sosu ze sryliadra niezwykle cennych składników. Lubie kuchnie nieskomplikowana i łatwa- przynajmniej w moim wykonaniu, bo takim sryliardowym sosikiem to się chętnie podelektuje u kogoś, byle bym po tym sprzątać nie musiała....

Dziś po raz kolejny w lodówce tylko światło i musztarda, na zakupy iść mi się nie  chce( rjebiata jest karmiona w przedszkolu/na świetlicy) , a jeść trzeba.

Wygrzebałam gdzieś w kuchennej szafce: cebule, puszkę tuńczyka, puszkę pomidorów i makaron, i ukręciłam 15- minutowy, całkiem przyjemny obiadek- polecam na brak czasu i pomysłów.


Makaron z sosem pomidorowym i tuńczykiem:


Potrzebujesz:
Makaron,
puszka pomidorów,
puszka tuńczyka.
cebula,
czosnek,
oregano,
sól





Wstawić wodę na makaron, pokroić cebule, wrzucić do patelni na podgrzany olej, jak już się zaszkli wciśnij ząbek czosnku. Czosnek nie może się długo smażyć, bo zrobi się gorzki, wiec po niecałej minucie wrzuć tuńczyka, sól i oregano.
W tym czasie powinna się woda  zagotować wiec solimy ją i wkładamy makaron.
Sosik sobie pyrka , makaron al dente się gotuje ,a my możemy jeszcze dla zdrowia jakąś sałatkę wykombinować.

W mojej szafie znalazłam gotowane buraczki. pokroiłam je w kostkę, dorzuciłam resztkę kiełków sojowych, wcisnęłam ząbek czosnku, i kawałek imbiru, posypałam majerankiem, na koniec posoliłam, polałam oliwa z oliwek i octem balsamicznym.
Sałatka gotowa, wiec wróciłam do makaronu- odcedziłam, polałam sosem-gotowe.
A - zapomniałam o pietruszce- jakieś niedobitki uśmiechały się do mnie z parapetu, wiec posiekałam i obficie jedno i drugie danie nią posypałam.
Smacznego!